श्रमिक एकता न्यूज नेटवर्क मुखेड:- २०
एक काळ असा होता जेव्हा मैत्री म्हणजे कट्ट्यावर मारलेल्या गप्पा, एकमेकांच्या डब्यातला वाटून खाल्लेला घास आणि सुख-दुःखात अर्ध्या रात्री हाकेला धावून जाणारी माणसं. पण आज चित्र पूर्णपणे बदलले आहे. स्मार्टफोनच्या एका छोट्याशा स्क्रीनमध्ये आपलं संपूर्ण जग सामावलंय आणि शेकडो ‘फ्रेंड्स’ किंवा ‘फॉलोअर्स’च्या गर्दीत आपण सगळेच आतून कुठेतरी एकटे पडत चाललो आहोत. ‘लाईक’ आणि ‘कमेंट’च्या या आभासी जगात माणसांचा खरा संवाद आणि ती जिव्हाळ्याची मैत्री मात्र हरवून गेली आहे.
आजकाल कुणाचा वाढदिवस असो किंवा लग्नाचा वाढदिवस, शुभेच्छा फक्त व्हॉट्सॲप स्टेटस आणि फेसबुकच्या भिंतीवर झळकतात. “हॅपी बर्थडे ब्रो” असा एखादा फॉरवर्डेड मेसेज टाकून आणि केकचा इमोजी पाठवून आपण आपली मैत्री निभावल्याच्या भ्रमात जगतो. पूर्वी मित्राच्या वाढदिवसाला एकत्र येऊन धिंगाणा घालण्याची, लग्नात स्वतःच्या घरचे कार्य असल्यासारखे राबण्याची जी सवय होती, ती आता हळूहळू लोप पावत आहे. सण, उत्सव किंवा एखादा घरगुती कार्यक्रम असो, “मला यायला जमणार नाही, पण शुभेच्छा” असा एक कोरडा मेसेज येतो आणि विषय संपतो. आपण ऑनलाईन जगाशी इतके जोडले गेलो आहोत की खऱ्या माणसांशी आपली नाळ तुटत चालली आहे.
खऱ्या मैत्रीची ओळख ही संकटाच्या वेळी आणि अडचणीच्या काळात होते. जेव्हा माणूस आतून खचलेला असतो, तेव्हा त्याला सोशल मीडियावरील एका ‘लाईक’ची किंवा ‘टेक केअर’च्या कमेंटची गरज नसते; त्याला गरज असते ती पाठीवर हात ठेवून “मी आहे ना सोबत, तू काळजी करू नकोस” असं म्हणणाऱ्या प्रत्यक्ष मित्राची. दुर्दैवाने, आजच्या या धावपळीच्या जगात असे मित्र दुर्मिळ होत चालले आहेत. आपण सर्वजण स्वतःच्याच विश्वात आणि मोबाईलच्या स्क्रीनमध्ये इतके रमलो आहोत की समोरच्या माणसाच्या डोळ्यांतले भाव वाचायलाही आपल्याकडे वेळ उरलेला नाही.
ही परिस्थिती बदलायची असेल, तर आपणच कुठेतरी थांबून विचार करायला हवा. सोशल मीडिया हे केवळ संपर्काचे एक माध्यम आहे, ते आपले संपूर्ण आयुष्य असू शकत नाही. कधीतरी तो मोबाईल बाजूला ठेवून एखाद्या जुन्या मित्राला नुसता फोन करा, वेळ काढून प्रत्यक्ष भेटा आणि मनमोकळ्या गप्पा मारा. कारण शेवटी, आयुष्याच्या प्रवासात तुमच्या पोस्टवर किती लाईक्स आले हे महत्त्वाचे नसून, तुमच्या सुखात आणि दुःखात तुमच्यासोबत किती माणसे खंबीरपणे उभी होती, हेच तुमच्या खऱ्या श्रीमंतीचे मोजमाप असेल.
